Member login

Username
Password

» Lost your Password?



BAM! Ik word mama, maar moet alleen nog op zoek naar zaad!

Vorig jaar schreef ik mijn eerste blog over de twijfel over mijn kinderwens en februari van dit jaar schreef ik mijn tweede blog waarin jullie allemaal konden lezen welke keuze ik gemaakt heb rondom deze wens. Ja ik wil mama worden, maar waar begin je als je al acht jaar single bent en dus een essentieel stukje mist om dit te bewerkstelligen. Dus begint dan ook de zoektocht naar zaad, want man o man, er is een wereld voor me open gegaan. Welke keuze ik uiteindelijk heb gemaakt en waarom ik deze keuze gemaakt heb vertel ik jullie graag in deze persoonlijk update.

Het hele “circus” begint pas echt als je de keuze voor jezelf hebt gemaakt. Waar begin je? Hoe begin je? En met wie praat er over? Bij mij begon mijn zoektocht op internet. Na veelvuldig meerdere sites te hebben bekeken, ziekenhuizen in de omgeving te hebben gebeld en vooral mijn gevoel te laten spreken, kwam voor mij het MCK (Medisch Centrum Kinderwens) in Leiderdorp het beste uit de test. Om hier het traject te kunnen starten moest ik wel even een verwijzing vragen bij mijn huisarts. Toevallig moest ik in maart naar de huisarts en heb eigenlijk aan het einde van mijn afspraak de vraag erin gegooid “ik wil een kind, zou je een verwijzing voor het MCK kunnen maken”. Ze vroeg totaal niet door, merkte dat ik bloedserieus was en wenste mij veel succes en geluk.

De verwijzing heb ik direct opgestuurd, want ik was al ingepland voor een webinar in april. Voordat je het traject officieel gaat starten dien je een webinar te volgen. Voorheen moest je hiervoor naar de kliniek komen, maar met een webinar bereiken ze veel meer vrouwen en kun je het fijn en veilig vanaf je bank volgen. De webinar werd verzorgd door een maatschappelijk werkster en een verpleegkundige van het MCK. Alle verschillende vormen van donorschap kwamen ter sprake, het kostenplaatje werd besproken, de wachttijden en de procedure voorafgaand aan de inseminatie. Na deze webinar kreeg ik een hele lading vragenlijsten die ik moest invullen. Ze wilde alles weten over mij, mijn achtergrond, familie, werk, eventuele erfelijke ziektes, allergieën, psychische problemen, thuissituatie, hoe ik het donorschap zie, hoe ik denk mijn kindje te gaan opvoeden en ga zo maar door. Mocht ik de volgende stap in het traject willen zetten moest ik dit allemaal toesturen. Aan de hand van deze vragenlijsten nodigen ze je vervolgens weer uit op de vervolgafspraken. Je moet een lange adem hebben, want het traject is lang, heel lang!

Op 6 mei j.l. heb ik mijn intakegesprek gehad bij het MCK. Het intakegesprek werd gedaan door de arts die ook de inseminaties doet. Tijdens dit gesprek werd ik even goed aan de tand gevoeld. Ze willen zeker weten dat je weet waar je aan begint en daarnaast ook dat je voor jezelf de juiste keuze maakt. Welke keuzes er allemaal zijn zal ik in een andere blog nog eens voor jullie uitleggen). Ik kies voor een Nederlandse donor (helaas brengt dat wel een lange wachttijd met zich mee (gemiddeld 1 tot 1.5 jaar). Daarnaast loopt de arts je ingevulde vragenlijsten met je door en worden je “kwalen” besproken. Aan de hand daarvan gaan ze een profiel opstellen voor de donor. De donor matchen ze zo veel mogelijk met jouw uiterlijk zodat het kindje ook jouw uiterlijke kenmerken zal dragen ook al lijkt het bijvoorbeeld heel veel op de donor. Daarnaast zullen ze medisch gezien een donor zoeken die niet jou ziektes/kwalen zal versterken. Ineens zegt de arts tegen mij “Juli 2020 heb ik plek voor de eerste inseminatie, neem aan dat dat wel schikt”. YESSS ondanks dat het nog heel ver weg is, staat de afspraak al in de agenda. Geluk bij een ongeluk was dat ik tijdens deze afspraak ongesteld was. De arts wilde namelijk terwijl ik ongesteld was een inwendige echo maken om te kijken hoe mijn eierstokken, baarmoeder en eitjes eruit zagen. Alles wat tiptop in orde en had voor mijn leeftijd zelf meer eitjes liggen dan een gemiddelde vrouw die jaren jongers is qua leeftijd. Deze informatie is voor mij natuurlijk fantastisch, want ik word er niet jonger op en het is fijn om te weten dat dat allemaal tiptop in orde is.

De laatste stap in dit ellenlange traject wat een gesprek met de maatschappelijk werker. Dit gesprek had ik afgelopen juni. Hierin word je sociale netwerk besproken, is er naar mijn financiën gekeken, is er besproken of ik al in gedachten heb wat er met het kindje gebeurt mocht ik vroegtijdig komen te overlijden en is er vooral veel tijd gemaakt om vragen te stellen en om gewoon een fijn gesprek te hebben met iemand die weet in wat voor circus je bent beland.

In de tussentijd heb ik ook nog nagedacht over zelfinseminatie, over een donor uit Denemarken, over het op zoek gaan naar een bekende donor, kiezen voor co-ouderschap en ga zo maar door. Allemaal mogelijkheden waardoor ik niet meer hoef te wachten. Toch heb ik hier niet voor gekozen. Waarom niet? Dat vertel ik je heel graag in een volgende blog, want deze wordt nu al veel te lang. Ondertussen is het nu september, dus over 10 maanden is het al zover. De tijd vliegt voorbij!

Hoi, ik ben Isabelle en geboren in 1985. Ik werk fulltime als rental sales agent bij een autoverhuurbedrijf, maar eigenlijk werk ik fulltime aan mezelf. In 2015 heb ik een gastric bypass gehad, ben 60 kilo afgevallen, en vanaf dat moment is mijn lust en liefde voor leven pas echt begonnen. Ik schrijf over mijn gastric bypass, mooie plekjes van Nederland, reizen in het buitenland, gezond en lekker eten en mijn positieve levensstijl.

Post a Comment

Translate »
Wishlist Member WooCommerce Plus - Sell Your Membership Products With WooCommerce The Right Way .