Member login

Username
Password

» Lost your Password?



HEALTH: Als je niet meer blij wordt van eten

Misschien is deze titel een beetje verwarrend. Ik houd van eten, maar ik houd ook helemaal niet van eten. Uhh snap jij het nog? Soms vind ik het vermoeiend om steeds te kijken wat wel of niet mag en soms heb ik ook gewoon een poosje geen behoefte aan eten. Ik heb zelfs weleens eerlijk uitgesproken dat als ik een infuus zou krijgen met daarin voldoende om te blijven leven, dat ik gerust het eten afzijdig kon houden. Het ligt nogal gevoelig, maar ik eet soms omdat het moet en soms kan ik er ook wel van genieten. Maar ook periodes totaal niet. Net zoals je moet ademen, hoort eten er ook bij en helaas kun je dit niet vermijden zoals bij alcohol en/of drugs. Je moet wel eten, maar dat is voor iemand die boulimia heeft gehad erg lastig. Herkenbaar? Lees dan verder!

Ik had al vroeg een aantal ingrijpende gebeurtenissen en ervaringen te verwerken en kon op die momenten mijn emoties geen plek geven. Ik huilde wel, maar dit ging al snel over naar heel veel eten (eetbuien) of heel weinig en dan ook volop bewegen. Het ging als vanzelf en ik had er geen vat op, ik compenseerde alles met eten om maar niet te hoeven voelen en tot op de dag van vandaag is dit nog steeds een moeilijk punt. Wat vrij onschuldig begon na liefdesverdriet werd al snel een groot probleem. Het begon toen ik niet meer wilde huilen en geen pijn wilde voelen en mijn eten ineens als bevrijding begon te zien. Zo startte het met dat ik de ene week bijna niets at en de andere week alles uit de supermarkt haalde wat ik lekker vond en zo snel mogelijk weg at. Zo begonnen de eetbuien langzaam hun intrede te doen in mijn leven.

Ik was in deze periode heel kwetsbaar en dat merkten de mensen die hier gebruik van wilden maken ook. Diverse relaties volgden die echt slopend waren en waarin ik totaal niet werd gewaardeerd en geestelijk en lichamelijk werd misbruikt als jonge vrouw. Ik probeerde mij staande te houden in wereld vol met minder aardige mensen en dat kwam heel hard aan. Ik werd beschermd opgevoed en was zelf best naïef, aangezien ik iedereen wilde pleasen en hieraan voorbij ging met mijn eigen grenzen. Ik moest gewoon een paar keer flink hard vallen en weer opstaan, helaas moest ik dit ook verwerken en dat ging alleen met overmatig sporten en eetbuien. Dan hoefde ik tenminste niet te voelen, want daar zat ik gewoon niet op te wachten.

Sommige vrouwen kunnen het moeilijk voorstellen, maar het was niet altijd fijn om het geheim te houden voor anderen. Soms kon het niet anders dan dat ik het vertelde tegen mensen die heel dichtbij mij stonden. Vooral toen het naast eetbuien ook boulimia werd mét braken. Ik walgde bij alles wat ik at en niet gezond was en dat moest er dan zo snel mogelijk uit. Ik was een keer met een vriendin weg en at een zak M&M’s leeg en rende nog net niet naar de wc, maar dat moest er gewoon uit. Helaas hoorde zij het en moest ik wel vertellen dat ik niet alleen eetbuien had, maar ook spuugde. Wat een worsteling was dit, maar het ging mij zo makkelijk af dat ik daar geen nadelen van in zag. Totdat ik op een dag weer naar de wc ging en opnieuw spuugde en er alleen maar bloed uit kwam. Dit was de druppel, het was alsof ik in één keer wakker was geworden dat dit gewoon niet kon. Vanaf die dag heb ik nooit meer gebraakt. Natuurlijk had ik die drang nog wel, maar dat onderdrukte ik met eetbuien.

Mijn ergste dieptepunt was dan ook dat ik in de douche stond en net een zak chips op had en gewoon zo walgde van mezelf dat ik in de douche braakte. Dit heb ik nog nooit aan iemand verteld, omdat ik mij achteraf heel erg schaamde hiervoor en eigenlijk nog steeds.

Na de zoveelste teleurstelling en toen daarnaast ook een depressie om de hoek kwam kijken en mijn zelfbeeld vergelijkbaar was met stoeptegel en ik echt niet meer kon zocht ik eindelijk hulp. Ik had hulp nodig en kon niet meer, ik wilde gewoon niet meer leven. Als snel kon ik terecht voor 5 dagen in een kliniek speciaal gericht op eetstoornissen en kreeg ik 5 dagen hulp. Ik sliep wel thuis, maar voelde mij al snel vertrouwd met de meiden daar. Het was een gemengde groep met jonge meiden die zowel anorexia als boulimia hadden en hiervoor hulp nodig hadden. Ik heb daar een hoop geleerd en ook mijn zelfbeeld heeft daar weer een boost gekregen. Ik heb geleerd hoe ik beter mijn emoties kan uiten en dit niet (of minder) aan voeding (eetbuien) te koppelen. Ik wil dan ook graag tegen vrouwen zeggen die hier mee worstelen, zoek alsjeblieft hulp en kies voor jezelf. 

Mijn haat / liefde verhouding met eten zal nooit helemaal verdwijnen, maar ik wil tevens zeggen dat de worsteling met boulimia net zo heftig is als anorexia of binge eating disorder. Anorexia komt vaker in de media, omdat dit een ernstige eetstoornis is waarbij veel vrouwen komen te overlijden tijdens dit enorme gevecht. Maar boulima is net zo’n gevecht en wist je dat je ook aan boulimia kunt overlijden? Het is een heel proces om dit te boven te komen en een enorm gevecht met jezelf om weer een normaal leven te krijgen zonder je af te reageren in eetbuien. Laten we elkaar supporten en helpen en onze oordelen overboord gooien!

Heb jij weleens een eetstoornis gehad of worstel je er nu mee? Laat het hieronder weten.

Ik ben ervaringsdeskundige op het gebied van sport, gezondheid en lifestyle en deel dit graag met anderen. Mijn missie is om iedere vrouw zich goed te laten voelen van binnen en buiten en hieraan bij te dragen door informatieve blogs, recepten, mindset, diensten, events en een speciaal membership!

Post a Comment

Translate »
Wishlist Member WooCommerce Plus - Sell Your Membership Products With WooCommerce The Right Way .