Member login

Username
Password

» Lost your Password?



HEALTH: Depressie en overgewicht

Ik hoor jullie denken, heeft dat met elkaar te maken? Uit eigen ervaring kan ik hiermee instemmen.
Steeds vaker worden er antidepressiva medicatie gegeven zonder enige vorm van psychotherapie. Uit ervaring blijkt dat meer vrouwen dan mannen kans hebben op een depressie en hierbij ook meer dan de helft van de vrouwen in gewicht aankomt. Tevens blijkt dat sport de kans op een depressie verkleint en als je sport als je een depressie hebt, dit enorm kan bijdragen aan het herstel.

Graag wil ik mijn ervaring met jullie delen:
Na de geboorte van mijn tweeling ( wat ook niet zonder slag of stoot is gegaan), heb ik helaas door omstandigheden een Postnatale depressie gekregen. Ik kon destijds niet meer terugkomen bij mijn huidige werkgever en stond vaak om 8 uur in de ochtend al druk schoon te maken terwijl ik net bevallen was. Mijn kraamtijd was alles behalve gezellig en mijn man was al snel weer hele dagen aan het werk.

Omdat ik maar zo door bleef gaan en nergens bij stil stond, was het dan ook logisch dat er een keer een einde aan zou komen. Ik stortte in.
Voor de mensen die al eerder een depressie gehad hebben zal dit herkenbaar zijn, ik wilde niet meer naar buiten en zat thuis met de gordijnen dicht. Ik wilde er graag op uit met de kinderen, maar omdat het voor zoveel inspanning zorgde ging dit gewoon weg niet. Ik besloot met mijn man dat het zo niet langer kon en kwam bij een psycholoog terecht.

Toen ik na meerdere gesprekken nog steeds meer aan het huilen dan aan het praten was, heeft ze besloten dat het beter zou zijn (en werken) als ik die zou gaan gebruiken. Toen begon ik dus met de antidepressiva medicatie. Het begin was verschrikkelijk, ik had zweetaanvallen, was opvliegend en mijn energielevel was ver te zoeken. Na ongeveer 2 weken waren deze symptonen weg en begon ik rustiger te worden. Ook mijn energie werd wat beter en ik durfde langzaam aan weer dingen te doen. Ondertussen kwam ik ook steeds meer aan, ik kreeg door de antidepressiva medicatie namelijk eetbuien.

OVERLEVEN
Maar aangezien ik in de overlevingsmodus stond hield ik me daar niet zo mee bezig. Ondertussen werd de medicatie verhoogd van 10mg opbouwend naar 40mg. Ondanks dat het leven totaal langs me heen ging, zag ik mezelf langzaam veranderen in een muurbloempje. Bij emotionele momenten of dingen kon ik niet meer huilen (ook al wilde ik dit zo graag) en bij leuke en grappige momenten kon er net een glimlach af (maar niets geen leuke lachbuien zoals die van Geer & Goor). Hoe ik ook van alles probeerde, ik was heel vlak geworden en hierbij voelde ik me niet mezelf.

Na intensieve gesprekken met de psycholoog, heb ik wel nieuwe inzichten gekregen. Maar ik moest ook vaak voor gesprekken naar de psychiater en daar had ik aangegeven dat ik in de zomer wilde stoppen. In de zomer ben ik namelijk altijd vrolijk, de zon schijnt, mensen lachen en genieten op het strand. Dat miste ik echt en ik vroeg of dat mogelijk was en ze gaf aan dat ik het langzaam af moest bouwen en dat dit zeker tot de mogelijkheden behoorde. Vervolgens zag ik haar een aantal weken niet, ze was op vakantie.

LICHT AAN HET EIND VAN DE TUNNEL
Vervolgens bleef het maar in mijn hoofd zitten dat ik van de medicatie af wilde. Ik herkende mezelf niet meer en was heel vlak in emoties. Daarbij bleven de kilo’s erbij komen en dat zat me ook behoorlijk dwars. Toen kwam ik op het briljante idee om dan maar zelf “cold turkey” af te kicken van die medicijnen, ik was het namelijk spuugzat! Ik heb van tevoren wel gevraagd of mijn man mij die week extra kon ondersteunen. Ik wist namelijk niet wat ik ervan kon verwachten.

Nou ik kan je vertellen dat het geen aanrader is! Het voelde alsof ik drugsverslaafd was, het duurde een week maar het voelde alsof het 3 weken was. Ik was heel duizelig en heb 3 dagen enorm getrild met mijn lichaam. Daarnaast ging ik ook zweten en heb ik momenten gehad dat ik dacht dat het beter was om die stomme medicatie maar weer in te nemen. Het was echt afzien en ik dacht dat het nooit meer beter zou gaan of zou worden.

THAT’S ME!
Tot het moment kwam dat ik na 2 weken ineens weer gewoon kon huilen en schaterlachen. Dit had ik zo gemist, raar eigenlijk hé!
De snaaibuien waren verdwenen en mijn beste vriendin sleepte mij de sportschool in. Dat laatste was een “turning point” , ik kreeg meer energie door sporten en voelde dat mijn lichaam weer van mij werd.

De medicatie is nog steeds niet uit mijn lichaam, maar ik voel me iedere dag een stukje beter. De kilo’s gaan er langzaam af (de centimeters iets harder haha). Het is waar wat ze zeggen “sporten is een medicijn”! Als je mij 3 keer per week meegenomen had om te sporten tijdens mijn depressie (al begint het maar met wandelen) in plaats van die medicijnen, dan durf ik te zeggen dat ik deze troep nooit had hoeven te gebruiken.

Ben jij weleens aangekomen van medicijnen?

Bewaren

Ik ben ervaringsdeskundige op het gebied van sport, gezondheid en lifestyle en deel dit graag met anderen. Mijn missie is om iedere vrouw zich goed te laten voelen van binnen en buiten en hieraan bij te dragen door informatieve blogs, recepten, mindset, diensten, events en een speciaal membership!

Comments: 6

  • reply

    Cora

    11 september 2014

    Dit is zo herkenbaar! Ik heb allerlei psychomedicatie gekregen en werd alsmaar zieker… Ik kwam zo’n 25 kilo in gewicht aan en heb daar vaak over geklaagd. Inspanningen om dat kwijt te raken hielpen niets. Ondanks dat de professionals zeiden dat ik hun medicatie (waaronder anti depressiva) zo hard nodig had begon ik ook af te bouwen. Niet “Cold Turkey” maar heeeel langzaam. Wat ben ik dankbaar dat ik dat heb gedaan! Ik werd langzaam mijzelf weer. Ik herstelde van mijn ernstige depressie!!! Raakte de 25 kg kwijt net zoals alle andere bijwerkingen waar ik last van had gehad. Gelukkig kwam ik zelf achter de oorzaak van mijn depressie: een magnesiumtekort. Nu ik dagelijks mijn magnesiumgehalte aanvul heb ik geen last meer van depressieve verschijnselen, terwijl ik al jaren ondanks alle behandelingen er niet van af kon komen. Gelukkig heb ik nu mijn eigen lichaam en mijn eigen psyche terug. 🙂

  • reply
    16 oktober 2015

    Zeer herkenbare verhalen ook voor mij. Jaren medicatie geslikt en mega kilo’s aangekomen. Tot ik het boek Niet morgen maar nu van Wayne Dyer leende en in 4 dagen verslond en van daaruit Je kunt je leven helen van Louise Hay. Het veranderde mijn leven.
    Een trage schildklier en fibromyalgie beinvloedden mede mijn stemmingen naast problemen met rouwverwerking, burnout, ontslag, perfectionisme, faalangst en jaren ervoor postnatale depressie en mijn dochtertje die in coma raakte na een nearly drawning plus nog veel meer.
    Door de boeken bovengenoemd en het volgen van cursussen op gebied van persoonlijke ontwikkelingen en het leren minder perfectionistisch te zijn, drempels minder hoog te maken en dag bij dag te leven en te realiseren dat er alleen het nu is, leerde ik loslaten. Ik ben van alle medicatie afgekomen.

Post a Comment

Translate »
Wishlist Member WooCommerce Plus - Sell Your Membership Products With WooCommerce The Right Way .