Member login

Username
Password

» Lost your Password?



HEALTH: Mijn relatie met eten voor en na mijn Gastric Bypass

“Hoe is nu je relatie met eten nu je een gastric bypass hebt gehad?”, dat is een vraag die ik heel geregeld krijg. Het enige korte en makkelijke antwoord is dat ik nu eindelijk een gezonde relatie heb met voeding. Ik zie mijn eten nu ook echt als voeding voor mijn lichaam en niet meer puur als eten omdat het eten is. De volgende vraag die ik daarna vaak krijg is, “waarom lukt het nu wel om te eten zoals je eet en vroeger niet?” Graag vertel ik jullie er meer over, lees je mee?

Voor mij is de bewustwording van eten al vroeg begonnen, onbewust. Ik heb het daar op latere leeftijd met mijn over gehad en het is ook iets wat ik niemand kwalijk neem. Qua gewicht zat ik als klein meisje precies op de curve, wel aan de bovengrens maar ik was geen grammetje te dik. Ik was een heel gewoon kind. Mijn broer daarentegen had ondergewicht en moest regelmatig “bijgevoerd” worden. Bakjes zure room met suiker, kleine marsjes of snickers. Dit maar om calorieën binnen te krijgen. Ik keek ernaar en kreeg niets. Hoe klein ik ook was, ik had heel goed in de gaten dat er een reden was dat het niet kreeg en hij wel.

Het is frustrerend dat als ik nu naar foto’s kijk van mijn jeugd om de basisschool, en op de middelbare school ik gewoon een meisje zie met een heel normaal figuur. ik was (ben) lang en had een keurig gewicht wat in overeenstemming stond met mijn lengte. Alleen op school zaten allemaal poppetjes met slanke lijfjes die er echt nog in moesten groeien terwijl bij mij er al alles op en aan zat. Mijn eerste keer lijnen deed ik op mijn 16e en mijn eerste crash dieet met shakes op mijn 18e.

Ik was een “rare” eter. Ik at ontzettend gezond thuis. Mijn ouders hebben mij een gezonde levensstijl van huis uit meegegeven. Kookte gezond, kregen alleen in het weekend een bakje chips en dronken geen frisdrank. maar ik was een echte bulker. Als ik at dan at ik veel te veel. En als ik iets lekkers nam, dan vrat ik mezelf helemaal vol. Het ging in fases. Je kunt overdag nog zo goed je best doen, maar als je in de avond jezelf tegoed doet aan snoep, koek en andere lekkere dingen heeft het natuurlijk geen zin. Hoe goed je overdag ook eet.

De jaren die ik in het buitenland spendeerde hebben mij echt de das om gedaan qua gewicht. Je kunt wel stellen dat ik ieder jaar 8 tot 10 kilo ben aangekomen. Het gekke is, je verlegt je grens steeds een beetje meer. Weeg je 98 kilo dan is 100 kilo de maximale grens. Weeg je 106 kilo dan zeg je tegen jezelf. als ik 110 kilo weg dan is het echt klaar. Je gooit er tussendoor weer een crashdieet tegenaan, valt weer af, komt vervolgens alles weer bij en een beetje meer. Op een gegeven moment bereik je een punt dat het je allemaal niet meer kan schelen omdat het gewicht dat je bereikt hebt te groot is, en te veel dat je daar geen overzicht meer op hebt. Het is te veel.

Mijn relatie met eten was dan ook compleet verstoord. Ik at om het eten, en niet zozeer meer om mijn lichaam te voeden. En dat is nou juist het verschil met hoe ik nu leef.

Toen ik besloot voor een gastric bypass te gaan wist ik dat niet niet meer kon leven zoals ik leefde. En dat wilde ik ook niet meer. De denkbeeldige knop ging direct om vanaf het moment dat ik wist een nieuwe kans op leven te krijgen. Het rare is dat ik deze knop voor die tijd nooit heb kunnen vinden. Ik denk dat het komt door het enorme gewicht van 134 kilo dat ik met mij meedroeg. Ik wist dat ik geholpen zou worden met het gewicht en wilde alles op alles zetten om dit te laten slagen. Ik heb mijn oude levensstijl dan ook nooit gemist. Het niet meer kunnen bulken vind ik een verademing. Ik kies voeding nu bewust. Ik zie voeding nu als een aanvulling op mijn lichaam en niet meer als eten puur en alleen omdat ik wil eten. Ik voed mezelf nu en dat is iets heel anders dan dat je zegt “ik geef mezelf te eten omdat ik moet eten en omdat ik er gewoon zin in heb maar niet omdat ik honger heb”.

Ik ben de afgelopen jaren veel bewuster geworden van voedingsstoffen, van de inhoud van gerechten en maaltijden. ben gaan leren en gaan zien waar mijn lichaam blij van wordt zonder mezelf alles te ontnemen. En dat laatste is soms best lastig. Want ja, ik ben nog steeds bang dat ik weer dik zou kunnen worden. Dit is ook nog steeds mogelijk, zelfs met een gastric bypass. Ook bij ons gaat “ieder pondje gaat door het mondje”. Toch kies ik ervoor om geregeld te “snoepen”.

Toevallig zat ik de laatste tijd weer in een slechte eet flow. Mijn zondige zondag (de ene dag in de week waarop ik alles mag eten van mezelf wat ik wil) spreidde zich uit over 7 dagen van de week, en ik zat weer iedere avond aan de koekjes en chocolade. Ik merkte aan mezelf dat ik het lastig vond deze neerwaartse spiraal te doorbreken. Net zoals vroeger. Toch was de stem in mijn hoofd aanwezig, en schreeuwde “TOT HIER EN NIET VERDER”. Ik ben naar mijn keukenkastjes gelopen en heb zonder pardon alle troep de prullenbak in gegooid en vanaf dat moment mijn “gezonde” levensstijl weer gaan oppakken.

Het was een openbaring. Ik ben sterk, ik kan de wil van vreten weer omdraaien naar voeden. En wat de reden ook mag zijn, jij bent ook zo sterk! Ook jij kan deze switch maken. Doe het gewoon, je lichaam zal je eeuwig dankbaar zijn en laat het niet zo ver komen als dat ik het heb laten komen.

Hoi, ik ben Isabelle en geboren in 1985. Ik werk fulltime als rental sales agent bij een autoverhuurbedrijf, maar eigenlijk werk ik fulltime aan mezelf. In 2015 heb ik een gastric bypass gehad, ben 60 kilo afgevallen, en vanaf dat moment is mijn lust en liefde voor leven pas echt begonnen. Ik schrijf over mijn gastric bypass, mooie plekjes van Nederland, reizen in het buitenland, gezond en lekker eten en mijn positieve levensstijl.

Comments: 1

  • reply

    Julia

    2 oktober 2018

    Respect en ga zo door!!

Post a Comment

Translate »
Wishlist Member WooCommerce Plus - Sell Your Membership Products With WooCommerce The Right Way .