Member login

Username
Password

» Lost your Password?



Healthy Pleasures from Spain #2

Sinds drie jaar woon ik in Zuid Spanje met mijn man en twee kinderen. Wij zijn naar Andalusië geëmigreerd, omdat wij een andere levensstijl wilden ervaren in een mediterrane omgeving en klimaat. Beiden hebben we Spanje als passie, dus de keuze was snel gemaakt. Ik ben altijd al heel erg geïnteresseerd geweest in koken en gezondheid.

Daarom sprak het mediterrane dieet mij ook zo aan. Het is geen dieet, maar veel meer een levensstijl, kwam ik achter. Grappig eigenlijk om te bedenken dat het mediterrane dieet in 1996 tot Werelderfgoed is verklaard. Er bestaat een heuse organisatie ter bevordering van het mediterrane dieet op de scholen in Spanje. Dat brengt natuurlijk meteen de eerste vraag met zich mee: hoe kan dit dieet in een land als (het mediterrane) Spanje als promotie worden ingezet op scholen (basisonderwijs)?

20150411_144111

Tradities
In de dorpen kom je veelal de traditionele leefwijze tegen, dat wil zeggen: het zijn vooral de oma´s die nog heel traditioneel koken. Ze nemen de tijd ervoor, zoals ze gewend zijn sinds jaar en dag. De stoofschotels staan uren te pruttelen, de sofrito (basis tomatensaus) wordt iedere keer vers gemaakt en de gebonden soepen zoals ´puchero´ met kikkererwten en stukken varkensvlees erin, worden zeker éénmaal per week gegeten. Men eet veel peulvruchten (zoals kikkererwten, tuinbonen, zwarte bonen en witte bonen), vis uit de Middellandse zee (zoals sardientjes, ansjovis, brasem, inktvis, garnalen en heek) en verse groenten (zoals sla, tomaten en groene punt paprika´s).

Geen keuzestress
Maar ook hier dringt het industriële voedsel zich op. In de supermarkten kom je meer en meer voorverpakte producten tegen, zoals croissantjes gevuld met chocolade. En dat allemaal per stuk in plastic verpakt, wat weer een enorme belasting voor het milieu met zich meebrengt. Helaas is het vaak goedkoper dan de ambachtelijke producten en overal verkrijgbaar. Het gevolg: meer en meer obesitas onder jonge kinderen. Ik zie geregeld kleine kinderen, zelfs onder de twee jaar, met zakken chips lopen. Overigens word ik wel blij als ik de plaatselijke supermarkten inloop. Het aanbod kant-en-klaar maaltijden of beleg op brood is hier (nog) zo klein. Wat een verademing is dat, want er is geen keuzestress. Er zijn geen wereldgerechten, geen aardappelovenschotels in tientallen smaken en geen kruidenpakketjes. Je vindt hier vooral de basisproducten: peulvruchten, rijstsoorten, tomatensaus, etc.

5591927329_d9a3e24a2f_o

Zoetekauwen
Spanjaarden zijn overigens echte zoetekauwen. Ze gebruiken het liefst twee zakjes suiker in hun koffie en zoetigheden zoals taartjes en bladerdeeggebak zijn hun favoriet. Op kinderfeestjes is het eveneens een groot suikerfestijn. Op de verjaardagsfeestjes van nog maar net vierjarigen staan de koolzuurhoudende frisdranken al op de tafels. Ook de juffen op de kleuterschool schuwen niet om de kinderen te belonen voor hun goede gedrag met een snoepje. Gelukkig is de tandarts voor kinderen tot en met twaalf jaar gratis. Ik stuur mijn kinderen steevast met fruit naar school. Af en toe klagen ze weleens: “Mama, ik ben de enige die fruit mee heeft”. Laten ze nu net begonnen zijn met de introductie van een fruitprogramma op school. Dat kwam mooi uit.

Olives

Levenstijl
Ik heb veel van de lokale keuken geproefd en geleerd van mijn goede Spaanse vriendin Adela. Wij hebben met het gezin de mediterrane levensstijl helemaal aangenomen. Het is ook wel gemakkelijk. Groenten en fruit zijn goedkoop en veelal ecologisch (dus direct van de boer) verkrijgbaar. We wonen op het platteland, achter ons huis liggen de bergen om heerlijk te wandelen tussen de amandelbomen. Wij eten puur, veel groente, peulvruchten en vis. In de tuin staan diverse fruitbomen, zoals mispel-, vijgen-, granaatappel- en sinaasappelbomen. Je eet vanzelf met de seizoenen, omdat datgene lokaal ook verkocht wordt. Veel Spaanse families hebben op het platteland familie wonen die hun eigen kippen en varkens houden en groenten telen. Het lokale leven is dus eigenlijk nog heel zelfvoorzienend.

Lokale gastronomie
Het is voor mij een bijzondere ervaring. Een regio waar alles groeit en bloeit en waar in de witte dorpen nog traditioneel en puur gekookt wordt, terwijl de jonge generatie meer en meer op zoek gaat naar voorverpakte en kant-en-klaar producten. Logisch ook, want zij hebben minder tijd om uitgebreid in de keuken te staan. Gelukkig wordt de lokale gastronomie steeds meer op waarde geschat en ook voor het toerisme toegankelijk gemaakt in de vorm van gastronomische feesten. In het dorp waar wij wonen wordt sinds een paar jaar de dag van de ´Sopa Perota´ georganiseerd. Dit is een culinair eetfestijn, waar bezoekers de zeer smaakvolle broodsoep en andere lokale lekkernijen kunnen proeven.

Ik draag mijn steentje bij door gastronomische excursies te organiseren. Om de lokale delicatessen bij de bezoekers van de regio te brengen en om de producenten hun trotsheid en passie door te laten geven. Zoals een klant een keer zei na het bezoek aan een olijfolie producent: “Dat missen we in Nederland, mensen die echt trots zijn op hun product en dat met passie uitdragen!”

 

Post a Comment

Translate »
Wishlist Member WooCommerce Plus - Sell Your Membership Products With WooCommerce The Right Way .