Member login

Username
Password

» Lost your Password?



MIND: Gevoelig voor stress, of misschien “alleen” maar gevoelig.

Stress, we hebben er allemaal wel eens mee te maken. Na een ontspannen vakantie waarin het gevoel van stress mijlen ver weg is, vind ik de confrontatie met dit gevoel erger dan normaal. Als ik het over stress heb, heb ik het niet alleen over werkstress, of stress prive. Maar ook stress in je hoofd van dingen die je ziet of hoort. Op tv, de radio, stress. Informatie waar je je niet voor kunt afsluiten. Ik vertel jullie graag wat ik dan doe in situaties zoals hierboven omschreven.

Ik durf wel te stellen dat ik heel stressgevoelig ben. Of misschien ben ik niet gevoelig voor stress, maar gewoon alleen maar gevoelig. Wat het ook is, ik zie iets, ik hoor iets, ik voel iets en mijn gedachten maken overuren wat mij in mijn hoofd voor kortsluiting zorgt. Super frustrerend natuurlijk, maar bovenal best vermoeiend. Wat voor stress je ook ervaart, je wordt er moe van.

Het nadeel van stress is, dat je het niet kunt vermijden. Je moet tenslotte naar je werk, je kunt je leven en eventuele stresssituaties niet stopzetten en je kunt de tv/radio niet je hele leven uit laten. Informatie zal je altijd vinden, of je dit nou wilt of niet. Dat heb ik de afgelopen jaren wel geleerd. Maar hoe ga ik hier mee om? Want als ik overal te veel om geef, als ik al het negatieve, al de druk binnenlaat dan zal ik gek worden. En dat laatste kunnen we niet gebruiken.

De laatste weken houdt de situatie in Australië mij erg bezig. De branden, de dieren, de mensen, de angst, de pijn, de hulpeloosheid. Ik wil me er niet druk om maken, want ik kan er tenslotte niets aan doen. Maar toch heeft het effect op mij. Vanmorgen bereikte het een hoogtepunt . Vreselijk foto’s en beelden kreeg ik via sociale media te zien en het liefst was ik op de grond gaan liggen, gaan huilen en een dag niet meer opgestaan. Mijn hart! Die kan zulke dingen helemaal niet aan.

Als de stress in mijn hoofd mij teveel wordt dan sta ik dat toe, voor eventjes. Je mag stress, en emoties namelijk best binnenlaten. Ik probeer de informatie die ik zie op dat moment te verwerken in mijn hoofd. Wat zie ik, wat doet het met mij, waarom doet het zoveel met mij, en wat kan ik er aan doen. Vooral dit laatste is heel belangrijk. Vaak kan ik er namelijk niets aan doen. Hoe frustrerend ook, heeft geeft deels een opgelucht gevoel. IK KAN ER NIETS AAN DOEN. De volgende vraag die ik mij dan altijd stel is “wat zou ik wel kunnen doen om dit op te lossen”. In dit geval kan ik geen tickets naar Australië boeken, kan ik geen onbetaald verlof nemen, maar kan ik wel een donatie doen. Hoe klein ook, het is wel mijn donatie wat misschien 1 koala het leven kan redden, wat misschien 1 kangaroo een toekomst kan bieden.

Wat ik dan ook wil zeggen is, stop het stress gevoel niet weg. Maar laat het toe. Doe er iets mee maar krop het vooral niet op. Praat tegen jezelf, stel jezelf vragen, ook al is dat in het begin misschien eng en een beetje vreemd.  Maar het zal je oprecht goed doen.

Hoi, ik ben Isabelle en geboren in 1985. Ik werk fulltime als rental sales agent bij een autoverhuurbedrijf, maar eigenlijk werk ik fulltime aan mezelf. In 2015 heb ik een gastric bypass gehad, ben 60 kilo afgevallen, en vanaf dat moment is mijn lust en liefde voor leven pas echt begonnen. Ik schrijf over mijn gastric bypass, mooie plekjes van Nederland, reizen in het buitenland, gezond en lekker eten en mijn positieve levensstijl.

Post a Comment

Wishlist Member WooCommerce Plus - Sell Your Membership Products With WooCommerce The Right Way .