` MIND: Verder met een velletje minder - Boost your Health

Member login

Username
Password

» Lost your Password?



MIND: Verder met een velletje minder

In een tijd van verandering is het niet zo moeilijk om een blog over rouw te schrijven. Rouw komen we momenteel namelijk allemaal tegen, op allerlei manieren. Naast dat veel mensen rouwen om een dierbare die is overleden, rouwen we ook allemaal om het vertrouwde leven dat we collectief achter ons hebben moeten laten. Niets voelt meer hetzelfde. Maar dat is niet het enige.

Het kan voelen alsof de muren op je afkomen

De impact die de corona-crisis op onze levens heeft, is voor ons allemaal verschillend. Voor de ene persoon betekent het een enorme drukte. Bijvoorbeeld doordat je werk belangrijk is of doordat je kinderen thuis zijn en je hard moet werken om alles rond te krijgen. Voor de andere persoon betekent juist dat de boel stil komt te liggen. Er komen nu geen klanten, je bedrijf is dicht of in het ergste geval, je bent ziek geworden. Als je dan ook nog alleen woont, kan het voelen alsof de muren op je afkomen.

Wat je situatie ook is, er is impact. Al loop je over straat of in de supermarkt, de verandering is bijna voelbaar in de lucht die we inademen (wat letterlijk zou kunnen omdat de lucht nu schoner is). En de uitdagingen die we tegenkomen, zijn precies voor ons bedoeld. Het lijkt wel of alles wordt uitvergroot, alsof de emotie, inclusief frustratie en boosheid maar ook verdriet, allemaal nu in korte tijd ontladen mag worden. We zijn in sneltreinvaart bezig ons eigen leven onder de loep te nemen en kunnen niet anders dan de uitdaging aangaan. Het is echt een gevalletje “in your face”.

We zijn bezig de nieuwe versie van onszelf te ontwikkelen

Die hele collectieve ontlading van de overblijfselen van ons “oude leven” is nodig. Want dat we hierna zo weer terug gaan naar hoe het was, dat betwijfel ik echt. Ik besef nu vaker dan ooit waar ik mezelf ondermijn, hoe vaak ik iets doe “omdat het zo hoort” of hoe ik iets probeer te forceren wat ik beter kan laten liggen. Het mag allemaal anders. En daar ligt de grootste verandering waar we mee te maken hebben. We zijn bezig de nieuwe versie van onszelf te ontwikkelen. De versie 2.0 zeg maar.

Het is wat dat betreft echt rouw waar we nu in zitten. Wanneer een groot verlies ons overkomt, is de impact op wie we zijn en hoe we ons voelen zo groot, dat we ons nooit meer zo zullen voelen als voor ons verlies. Misschien herken je het wel als je ook ooit een belangrijk iemand bent verloren. Er is echt een tijdperk vóór en een tijdperk ná. Hoe hechter de band, hoe groter de impact en hoe meer het jou heeft veranderd in een nieuwe versie van jezelf.

Ze wilde leren hoe ze zonder dat velletje een nieuw leven kon leven

Een klant omschreef dat proces eens als het afdoen van een huid, net als een slang. Ze had haar man verloren na een kort ziekbed en voelde zich “naakt” in het niet-weten van hoe ze nou verder wilde met haar leven. Aan de ene kant voelde ze het grote gemis, haar verdriet en de rauwe kant van de rouw. En tegelijk was ze zich bewust van die “naaktheid”, van dat velletje dat ze had afgedaan. En ze wilde leren hoe ze zonder dat velletje een nieuw leven kon leven.

We doen momenteel allemaal een velletje af. We zijn kwetsbaarder geworden door het afscheid van ons vertrouwde leven en het niet-weten van hoe ons leven er “ná” uit gaat zien. Teruggaan naar hoe het was, dat kan niet meer. Maar het aangaan van de rouw, dat kunnen we wel, met al die uitdagingen die voor ons allemaal zo verschillend zijn. Dat is hoe die nieuwe versie langzaam maar zeker tevoorschijn gaat komen.

Er zijn zoveel vragen waar nog geen antwoord op is

Als ik het zo beschrijf dan klinkt het bijna makkelijk, maar ik weet dat dit meestal met de nodige hobbels gebeurt. Hobbels van weerstand, van het anders willen en ook hobbels van angst. Hoe moet het nu verder? Heb ik straks wel inkomen? Kan ik verder met mijn plannen? Hoe ziet mijn leven er straks uit? Blijf ik gezond? Er zijn zoveel vragen waar nog geen antwoord op is en dat is niet makkelijk als je gewend bent om de controle te houden over je leven. Die controle, die houvast, die is er nu niet.

Dus laten we houvast vinden in dat wat er wel is. Nu, op dit moment. In de plek waar je woont, in het voelen van je lijf, in het kunnen beslissen wat je eet en in het kunnen kiezen waar je je aandacht naartoe brengt. Er is veel waar je wel invloed op hebt en zolang je dat ziet en voelt, wordt het makkelijker om je over te geven aan dat wat niet in jouw macht ligt. En zo hobbelen we rustig verder, met een velletje minder, op weg naar de nieuwe versie van onszelf.

Minjon van Zoest – OverRouw – Over leven met rouw
www.overrouw.nl
gratis tips om de regie over je leven met rouw terug te pakken

Mijn naam is Minjon van Zoest, ik ben rouwcoach bij OverRouw. Ik leer mensen die niet weten wat ze met zichzelf aan moeten omdat er een dierbaar iemand is overleden, hoe ze met hun rouw om kunnen gaan, zodat ze kunnen rouwen én leven. Het overlijden van mijn moeder in 2006 bleek het begin te zijn van een intens proces van groei en ontwikkeling. Mijn rouw werd een springplank om mezelf opnieuw te ontdekken en is sindsdien mijn motivatie om anderen te leren hoe rouwen en leven samen kunnen gaan.

Post a Comment