Member login

Username
Password

» Lost your Password?



PERSOONLIJK: Een gouden gezin, hoe mantelzorg kapot maakt wat je lief is

We waren ‘een gouden gezin’. Negen kinderen, heel verschillend maar als het er op aan kwam, waren we er voor elkaar. Toen mijn moeder steeds meer ging beven door een tremor, werd er meer van de kinderen verwacht. In het begin lukte het prima om de zorg voor haar te verdelen. Een zus maakte een rooster zodat iedereen aan de beurt kwam om een dag bij haar te zijn. Tot mijn moeder zichzelf als ‘last’ ging ervaren. Mijn broer trof haar erg verward in bed aan. Ze gaf aan dat ze er bijna was, bij het hek. Zelf dacht ik dat ze bijna in de hemel was. Hoewel ik het erg verdrietig vond, voelde ik wel haar wens om dood te gaan. Lees dit ingrijpende verhaal verder van Jolanda!

Helaas was het niet de hemelpoort maar was het hek van het balkon, waar ze ’s nachts op had gestaan en vanaf had willen vallen. Ze had niet de kracht en had daarna geprobeerd zoveel mogelijk slaappilletjes in te nemen. Door het beven lagen er veel op de grond. Wat kwam dit hard aan bij de kinderen! Het was duidelijk dat ze de nachten ook niet meer alleen mocht zijn. Het rooster werd een 24-uurszorg, wat de nodige discussies opleverden. Niet ieder kind vond het nodig of had het veel te druk om te blijven slapen.

De huisarts gaf aan dat wij het met zoveel kinderen prima zelf konden oplossen. De eerste scheurtjes ontstonden in het gouden gezin. Het ging steeds meer bergafwaarts met mijn moeder. We plukten haar ’s nachts van de trap omdat ze zich daar vanaf wilde laten vallen. Een aantal kinderen liet het afweten wat het zorgen betrof en een paar zussen namen meerdere dagen en nachten in de week op zich. De spanningen liepen hoog op. Een familieberaad maakten de situatie alleen maar erger. Respijtzorg, tijdelijke opvang voor mijn moeder om de mantelzorgers te ontlasten, was er niet. Alle instellingen zaten vol. We hadden veel vragen. Hoelang ging het zorgen nog duren? Wie kon ons bijstaan met de enorme papiermassa, door een leek amper te begrijpen, om een aanvraag voor een tehuis in te dienen?

De laatste nacht sliep mijn zus met de messen uit de keukenla onder haar dekbed en stoelen voor de deur naar de gang. De maat was vol. De huisarts stuurde de crisisopvang langs als enige oplossing. Twee mannen in een net pak vroegen of mijn moeder hulp wilde. Nee, mijn moeder wilde één ding, dood. Na drie keer de vraag gesteld te hebben, knikte ze bevestigend. Twee zussen mochten haar naar de crisisopvang brengen. Een gesloten afdeling vol dementerende ouderen. Na zes weken moest ze weg, ze hield een plek bezet waar ze geen recht op had.

Uiteindelijk kwam ze in een verpleegtehuis in een andere stad terecht. Nog 15 maanden heeft ze er gewoond, vol verdriet en diep ongelukkig. Het rooster werd opnieuw gemaakt, zodat ze dagelijks bezoek kreeg. Drie broers haakten af. Tijdens de uitvaart liepen alle kinderen achter de rouwwagen. Het contact met drie broers is verbroken. Van ‘een gouden gezin’ is geen sprake meer. En tot groot verdriet heeft mijn moeder dit heel bewust meegemaakt. We hadden haar graag nog gelukkig gezien!

Lees ‘Een gouden gezin, hoe mantelzorg kapot maakt wat je lief is’  voor het hele verhaal. Het is boek is in elke boekhandel of online te verkrijgen. Een van de reviews schreef ‘een verhaal dat je aan het denken zet!’

Jolanda Zuydgeest
Auteur van: ‘Een gouden gezin, hoe mantelzorg kapot maakt wat je lief is’
En het onlangs verschenen kinderboek ‘Jolien en Jef, de vergeetachtige oma’ een ondeugend verhaal met een zorgzaam kantje.

Post a Comment

Translate »
Wishlist Member WooCommerce Plus - Sell Your Membership Products With WooCommerce The Right Way .