Member login

Username
Password

» Lost your Password?



PERSOONLIJK: Het moment waarop ik zwanger was van een tweeling en de weg ernaar toe

Heel mijn leven heb ik al graag kinderen gewild en toen het eenmaal zover was, was ik ook heel erg blij dat we samen deze nieuwe fase in gingen. Na een jaar proberen was er nog weinig gebeurd en gingen we toch een bezoek brengen aan de huisarts. Na uitgebreid onderzoek kwamen we erachter dat mijn eitjes niet goed rijpten en ik hier wat hulp bij nodig had. Ik kreeg medicijnen hiervoor en deze waren echt verschrikkelijk. Ik was mezelf niet meer, had klachten die je normaal in de overgang krijgt en werd enorm opgeblazen. Ik voelde mij slechter dan daarvoor en hoopte dat ik snel mocht stoppen. Daarna zouden we een intensiever traject ingaan en we dachten dat we wellicht onze wens moesten opgeven.

Ik had al van te voren aangegeven dat ik niet het ivf-traject in wilde gaan ( iedereen heeft een eigen grens hierin en deze respecteer ik ook) en we hoopten daarom dat het binnen de 7 behandelingen met hormonen eindelijk zou gaan lukken. Ik had mega last van klapperende eierstokken en dat werd nog meer versterkt toen mijn zus en beste vriendin zwanger waren. Ik was heel blij voor hun, maar mijn verlangens waren heel sterk en dat voelde een beetje als falen.ย 

Het was zelfs zo erg dat ik al bijna mijn hele uitzet bij elkaar had gekocht, in ieder geval voldoende hydrofiele luiers, pakjes, luiers en andere kleine dingen die wel belangrijk waren om aan te schaffen. Mijn (ons) verlangen was zo groot dat ik er niet eens over nagedacht had wat ik daarmee moest als onze wens niet uit zou mogen komen.

Iedere maand was het weer een teleurstelling als het niet zo bleek te zijn. Door de hormonen houd je lichaam je ook een beetje voor de gek, dus ik dacht heel vaak dat het nu eindelijk zover zou zijn. Het grappige is toen ik griep kreeg en mij niet zo fijn voelde ik mezelf er een beetje bij neergelegd had dat we onze wens misschien op een andere wijze in vervulling zouden moeten laten gaan, was het zover! Totaal onverwacht en ik moest echt 3x kijken of het echt wel klopte. Ik was ontzettend blij en die dag kon ik de lach niet van mijn gezicht houden. Mijn man ook totaal overrompeld en helemaal gelukkig en ik hoefde eindelijk niet meer die rotzooi te slikken.

De controles voordat je zwanger wilt worden in het ziekenhuis waren geen feest, ik zag iedere afspraak weer een andere gynaecoloog en voelde mij alles behalve op gemak, dit moet voor de vrouwen na mij toch beter kunnen?

Rond 6 weken kwamen mijn ouders helpen met het opknappen van de tuin en ik zag megawit en was zo moe, maar ik kon het vanwege de risico’s nog niet vertellen. Maar wat was dat lastig als je je zo beroerd voelt. Misschien wilde ik het ook nog niet vertellen, omdat ik zelf nog aan het idee moest wennen dat het nu werkelijk zo was.

Rond 8 weken was de eerste check in het ziekenhuis en was was dit spannend voor ons. We kregen een echo en ik was verbijsterd, want ik zag 2 embryo’s zitten en vroeg mij af of dit wel klopte. Toen ik het vroeg, werd als snel duidelijk dat we een tweeling zouden krijgen en ik was dolgelukkig maar ook bezorgd tegelijk. Mijn man begon gelijk de gehele uitzet op te noemen, want met een tweeling heb je extra veel nodig. Ik was nog een soort van shock.

Dit nieuws kon ik niet lang voor mij houden en eerst vertelde ik mijn moeder telefonisch dat ik zwanger toen ze nota bene bij de bakker stond. Ze was dolblij en mijn vader ook. Na de check in het ziekenhuis moesten we ook nog eens vertellen dat het niet om 1 kindje maar om 2 kindjes ging en dat deden we gepast met zowel blauwe als roze chocolade die we meenemen naar mijn ouders. Ze begrepen het eerst niet zo goed, want hoe konden we nu al het geslacht van het kind weten. Later viel het kwartje en ze waren echt mega verrast.

Als er wordt vastgesteld dat je een tweeling hebt, kun je helaas niet bij een verloskundige terecht en moet je voor controles direct in het ziekenhuis zijn. Wat ik hier jammer aan vond is dat ik bijna nooit bij de arts terecht kon met persoonlijke vragen. Het was een check-up voor mijn lieve kids, maar ik werd wel op de achtergrond gezet. Jammer, het mag allemaal wel iets persoonlijker, vaak duurde een controle niet meer dan 5 minuten. Een afspraak bij de verloskundige duurt meestal minstens een half uur of een uur. Het is natuurlijk niet hetzelfde, maar er kan aan gewerkt worden.

Dit zorgde er ook voor dat ik mij totaal niet kon voorbereiden voor de bevalling. Ik wist totaal niet wat er ging gebeuren, behalve wat ik van andere had gehoord of had gelezen. Andere hoor ik over een bevallingsplan, nou dat kon ik wel vergeten! In de volgende blog zal ik alles vertellen over mijn bevalling, mijn herstel en mijn postnatale depressie. Laat gerust een reactie achter als je vragen hebt of zoiets ook hebt meegemaakt ๐Ÿ˜‰

Kom jij ook naar het Beat the Blues Event? Het event om je door de donkere dagen in de herfst en winter te loodsen en te leren hoe je volledig jezelf kunt zijn, je doelen kunt behalen en meer liefde voor jezelf te hebben en daarmee ook jezelf op nummer 1 te zetten! Koop hier je ticket(s)!

Ik ben ervaringsdeskundige op het gebied van sport, gezondheid en lifestyle en deel dit graag met anderen. Mijn missie is om iedere vrouw zich goed te laten voelen van binnen en buiten en hieraan bij te dragen door informatieve blogs, recepten, mindset, diensten, events en een speciaal membership!

Comments: 2

Post a Comment

Translate ยป
Wishlist Member WooCommerce Plus - Sell Your Membership Products With WooCommerce The Right Way .