Member login

Username
Password

» Lost your Password?



Gisteren postte een lid van mijn besloten Facebookgroep 'Positief door de overgang', dat ze er nu wel mee klaar was. Dat thuisblijven, het niet op visite gaan, een terrasje pakken, of even een rondje door de stad slenteren zit blijkbaar zo in ons systeem dat we het gaan missen als het er niet meer is. Vooral in zo'n lang weekend als we net achter de rug hebben valt dat op. De beelden van Koningsdag van voorgaande jaren waarop we hossen, feesten en met z’n allen op elkaar gepakt staan laten een schril contrast zien met de huidige #stay at home en ‘anderhalve meter samenleving’. Het gevoel van saamhorigheid bestaat nog steeds, maar heeft een andere dimensie gekregen. Lees gauw verder!

Op een gegeven moment is het moment daar…… Je bent niet blij, zit niet lekker in je vel, je blijft erin hangen en het voelt niet meer goed.……Wat is er in hemelsnaam met je gebeurt… Als je van een afstandje naar jezelf kijkt…. dan wordt het je ineens heel helder.,,,,“Je zit ‘opgesloten’ in je eigen kooi” ….. nee, als je echt goed kijkt dan zie je dat je jezelf hebt opgesloten in je eigen kooi…..

Wat is happening? Tjonge jonge, leven en omgaan met fibromyalgie is een ding maar omgaan met een verandering in je lijf en mindset is een heel ander ding. Hormonen waren de duiveltjes waardoor bij mij de fibromyalgie steeds meer zijn openbaring deed als tiener. Alleen toen was er nog niet zo veel over bekend als nu. Wat een zoektocht naar antwoorden heb ik achter de rug zeg. Kun je je het voorstellen? Ik was 9 toen mijn eerste menstruatie zich aankondigde, lekker vlot ook, op mijn 12-13 jaar kwamen de eerste symptomen wat later dus de naam fibromyalgie kreeg.

Wishlist Member WooCommerce Plus - Sell Your Membership Products With WooCommerce The Right Way .