` menopauze Archieven - Boost your Health

Member login

Username
Password

» Lost your Password?



Gisteren postte een lid van mijn besloten Facebookgroep 'Positief door de overgang', dat ze er nu wel mee klaar was. Dat thuisblijven, het niet op visite gaan, een terrasje pakken, of even een rondje door de stad slenteren zit blijkbaar zo in ons systeem dat we het gaan missen als het er niet meer is. Vooral in zo'n lang weekend als we net achter de rug hebben valt dat op. De beelden van Koningsdag van voorgaande jaren waarop we hossen, feesten en met z’n allen op elkaar gepakt staan laten een schril contrast zien met de huidige #stay at home en ‘anderhalve meter samenleving’. Het gevoel van saamhorigheid bestaat nog steeds, maar heeft een andere dimensie gekregen. Lees gauw verder!

Afgelopen vrijdag brachten wij onze dochter naar Schiphol om alleen naar Zuid Afrika te gaan. Een hele onderneming. Eerst naar Londen, van Londen naar Johannesburg en dan door naar Kaapstad. Ze vond het natuurlijk best een beetje spannend, maar ze had vooral heel veel zin om dit avontuur aan te gaan. Vrijwilligerswerk doen, surflessen volgen, sportactiviteiten met lokale kinderen ondernemen, onderzoek voor haar afstudeeropdracht doen en ook nog tijd hebben om wat van de omgeving te zien. Hoe cool is dat?

Op een gegeven moment is het moment daar…… Je bent niet blij, zit niet lekker in je vel, je blijft erin hangen en het voelt niet meer goed.……Wat is er in hemelsnaam met je gebeurt… Als je van een afstandje naar jezelf kijkt…. dan wordt het je ineens heel helder.,,,,“Je zit ‘opgesloten’ in je eigen kooi” ….. nee, als je echt goed kijkt dan zie je dat je jezelf hebt opgesloten in je eigen kooi…..

Ik herinner het me nog als de dag van gisteren. Het was op een mooie dag aan het eind van de zomer. De zon stond al wat lager en de avonden werden weer wat frisser. Het licht was betoverend, niet meer zo fel, mooi gefilterd en het leek al wel haast of de bladeren al wat van hun groene kleur loslieten. Ik voelde dat het seizoen aan het veranderen was. Het was net of mijn lichaam zich hieraan synchroon bewoog. Mijn lichaam voelde anders, wat onwennig misschien ook wel. Ik merkte dat het eerst aan mijn cyclus. Ik raakte daar best van in de war, werd er ook onzeker van. Daar, waar ik vroeger altijd de klok gelijk op mijn cyclus kon zetten, was dat niet meer zo.