Member login

Username
Password

» Lost your Password?



Wereld Autisme Dag – het verhaal van een moeder…

Het is alweer twee jaar geleden dat ik dit stuk schreef. Een ode aan mijn zoon. Mijn zoon met de diagnose autisme. Maar vooral  gewoon mijn zoon, op wie ik zo enorm trots ben. Ik wilde hiermee een hoopvolle boodschap de wereld insturen, want autisme betekent niet het einde.

Soms als ik nu naar mijn zoon kijk, dan sta ik stil bij hoe hij eraan toe was. Hoe heftig die tijd was. Op het moment dat je niet weet wat er met je kind aan de hand is, sta je in een soort overleefstand. Je wilt begrijpen wat er aan de hand is, maar bovenal zoek je naar een oplossing.

En dan komt er een diagnose. Alsof iemand je in de maag stompt met een knuppel. Ergens wist je het, maar je bleef hoop houden dat het allemaal wel mee zou vallen. Je hebt inmiddels zoveel, vaak ongevraagd, advies gehad van soms wildvreemde mensen. De ene keer met opmerkingen over je opvoeding en dat de kinderen van tegenwoordig maar geen grenzen krijgen. Of de dochter van een tante van je achternicht praatte ook jaren niet en die had uiteindelijk helemaal niets. Met andere woorden: wees niet zo bezorgd. Of: vergelijk je kinderen toch niet met elkaar. Je hebt op een gegeven moment alleen nog maar het gevoel dat je je aan het verdedigen bent over de keuzes die je maakt. Terwijl je enige doel is: je kind helpen. Begrijpen. Snappen waarom alles is zoals het is. En hoe je alles aan moet pakken, want jouw kind doet niets volgens het boekje.

Met de diagnose is het even alsof alle hoop vervliegt. Je denkt: en nu? Maar daar kwam geen antwoord op. We hoorden alleen maar van hulpverleners hoe erg het was, wat hij allemaal niet zou kunnen en mogelijk nooit zou leren. Dat moet anders, vind ik.

Want achteraf gezien zit daar de grootste ‘fout’. En dat is wat ik hulpverleners en ouders echt wil meegeven. Als je op deze manier ten opzichte van je kind leert denken in onmogelijkheden, dan sta je ten opzichte van de toch al verre van ideale situatie meteen al 3-0 achter. En als ik nu naar mijn prachtige zoon kijk, en wat hij allemaal al heeft bereikt, dan lijkt de situatie bij lange na niet op het doemscenario dat ons jaren geleden werd geschetst. Daarom wil ik ouders iets meegeven, lessen die mijn zoon mij heeft geleerd:

  • Laat los wat ideaal is. Accepteer de situatie zoals hij is. Hoe het anders ‘had kunnen zijn’ doet er eigenlijk niet meer toe. Het leven zit vol met verassingen en ook tegenslagen. Dit is niet het einde. Ook al voelt het wel zo, vertrouw erop dat alles wat nu zo is echt niet altijd zo hoeft te blijven. Elke fase in de ontwikkeling van je kind is een momentopname en niemand kan de toekomst voorspellen. Wanneer je kunt accepteren, kan het ook alleen maar beter worden.
  • Stop met het denken in limieten. Focus op wat je kind WEL kan. Ik raakte geïnspireerd door het verhaal van Jacob Barnett, geschreven door zijn moeder. Jacob werd als peuter, net als mijn zoon, ‘afgeschreven’. De jongen bleek echter verbazingwekkend slim en zoveel potentie te hebben, dat hij inmiddels zijn bedenkingen heeft bij de oerknaltheorie. Hoezo is autisme het einde? Zijn moeder kon dit eigenlijk pas ‘zien’ toen ze zich besefte: we zijn niet eens meer aan het leven. We zijn alleen nog maar bezig met het behandelen van de stoornis van onze zoon. We hebben alleen nog maar hulpverleners over de vloer om mijn zoon iets aan te leren wat ‘de norm’ is. Maar wat is deze norm? Is het misschien niet gewoon ok dat mijn kind andere interesses heeft dan de meeste kinderen? Misschien zijn dit wel de mensen die verschil maken in de wereld? Jacob was een jongetje dat niets zou leren. Hij was non-verbaal. Spreken voor publiek, zoals tijdens deze Tedtalk, had Jacob nooit kunnen leren volgens mensen die alleen in ‘stoornissen’ in plaats van mogelijkheden dachten.
  • Focus op wat je kind wel kan. Wat maakt hem of haar aan het lachen? Wat vindt hij leuk? Wil hij bepaalde dingen de hele dag doen, zoals bijvoorbeeld auto’s sorteren? Doe met hem mee. Kijk naar zijn behoeftes. Leer volledig ‘out of the box’ te denken en focus op 1 ding: is hij gelukkig?

Het allerbelangrijkste: geniet van de momenten met je bijzondere kind!

door Maaike Hoffstedde

Post a Comment

Translate »
Wishlist Member WooCommerce Plus - Sell Your Membership Products With WooCommerce The Right Way .